Jij voelt je vaak als een klein meisje, ondanks dat je volwassen bent.
Je hebt het gevoel dat je voortdurend achter anderen aanloopt, op zoek naar goedkeuring.
Je doet alles voor de ander, maar zodra je gehoord wordt, voel jij je ongemakkelijk en weet je niet hoe je moet reageren.
Je voelt niet de verbinding met jezelf of met anderen.
Je merkt dat jij jezelf vaak aanpast aan wat anderen willen, hun verwachtingen, hun behoeftes. Je weet niet hoe jij je eigen ruimte kunt innemen, hoe je jezelf zichtbaar kunt maken zonder angst voor afwijzing of oordeel. Het voelt alsof jij je eigen stem niet kunt laten horen, alsof je geen plek hebt om echt jezelf te zijn. Je blijft maar op je tenen lopen, aan de zijlijn staan, in de hoop dat anderen je eindelijk zullen zien, maar het lijkt niet te werken.
De pijn is intens:
Je voelt je verantwoordelijk voor de wensen en verlangens van anderen, waardoor je jouw eigen verlangens, keuzes en behoeften niet durft of kunt waarmaken. Je durft niet voor jezelf te kiezen uit angst voor afwijzing of het idee dat je anderen pijn doet. Dit zorgt voor een diep gevoel van onmacht en verdriet.
Je hebt het gevoel dat er over je grenzen heen wordt gegaan, dat mensen letterlijk over je heen lopen, zonder dat ze je echt zien of waarderen. Je voelt je onzichtbaar, zelfs als je er alles aan doet om aanwezig te zijn. Je wilt jezelf verbinden met anderen, maar niet op de manier die je nu doet: altijd aangepast, altijd in de schaduw van wat anderen willen. Je weet niet hoe je een verbinding kunt maken die voor jou goed voelt.
Je hebt de volgende emoties die je innerlijk verscheuren:
• Schuldgevoel wanneer jij je eigen keuzes maakt.
• Angst om afgewezen te worden als je voor jezelf kiest.
• Verdriet door de afstand die je voelt tot anderen, het gevoel niet echt gezien te worden.
• Onmacht en frustratie omdat je niet weet hoe je kunt veranderen.
• Schaamte, oordelen over jezelf
• Boosheid omdat je het gevoel hebt dat je niet kunt zijn wie je werkelijk bent.
• Je kunt jezelf niet voelen in de aanwezigheid van anderen, omdat je altijd bezig bent met de behoeften van anderen. Je hebt geen idee wat jij nodig hebt, wat jij wilt.
De risico’s van deze situatie zijn groot:
• Je zorgt niet goed voor jezelf: je tijd, je energie, je emoties. Je zet anderen altijd op de eerste plaats, waardoor jij zelf steeds verder wegzakt.
• Je hebt geen tijd om je eigen leven op te bouwen, de dingen te doen die jij belangrijk vindt. Je voelt je gevangen in de verplichtingen van je werk en je netwerk.
• Je laat je leven bepalen door de agenda’s en verwachtingen van anderen. Je neemt vaak geen ruimte voor jezelf en laat anderen jouw tijd en beslissingen bepalen.
• In sociale situaties kom je vaak gereserveerd over, onzichtbaar en word je overgeslagen. Er worden al besluiten genomen zonder jou, en je voelt je vergeten.
• In je werk ben je niet serieus of gelijkwaardig genoeg. Je wordt overgeslagen, als onbelangrijk of onwaardig gezien. Je hebt het gevoel dat je nooit wordt gehoord of gewaardeerd.
• Je twijfelt aan jezelf, piekert over wat je verkeerd doet, voelt je onzeker en hebt last van negatieve gedachten. Deze zelftwijfel maakt je mentaal en lichamelijk moe.
Je loopt jezelf letterlijk voorbij: Je doet alles voor anderen, maar in het proces vergeet je jezelf. Je stelt je eigen behoeften uit en verwaarloost jezelf. Dit leidt tot fysieke en emotionele uitputting, waarbij je het risico loopt om in een burn-out of depressie te belanden.
Wat je echt verlangt:
• Je wilt je eigen keuzes maken, zonder je zorgen te maken over de meningen of oordelen van anderen.
• Je wilt jezelf kunnen zijn, zonder je constant aan te passen of in te houden.
• Je wilt je grenzen respectvol aangeven, zelfs als dit niet altijd prettig is voor anderen.
• Je wilt weten wat goed voor je is, zonder de bevestiging van anderen. Je wilt je eigen gezondheid en welzijn bovenaan zetten.
• Je wilt je eigen pad kiezen, weten wat je wilt en waar je naartoe werkt.
• Je wilt je verbonden voelen met anderen, maar dan op een manier die bij jou past. Je wilt jezelf kunnen zijn zonder je in te perken.
• Je wilt serieus genomen worden om wie je bent en de vaardigheden die je hebt. Je wilt gelijkwaardig zijn aan anderen en betrokken worden in besluitvorming.
• Je wilt je ruimte innemen en de regie nemen in jouw leven. Je wilt respect en waardering voor wie je bent en wat je doet.
Je wilt een leven leiden dat van jou is – een leven waarin jij de regie hebt. Jij bepaalt wat goed voor je is, en jij zorgt dat je niet meer voorbijloopt aan jezelf. Jij hebt recht op je eigen ruimte, je eigen keuzes, en jouw eigen welzijn.